Salla

6 maart

Er staat ons een huskytocht te wachten en gaan met Alaska Husky's op stap. Er zijn verschillende rassen namelijk. Ik ben niet echt van de honden maar dit moet je toch ook een keer meegemaakt hebben. Het duurt even voor alle honden op de juiste plek staan en 1 voor 1 kunnen we vertrekken. Wij hebben de laatste slee en moeten nog even wachten. Fijn dat de honden nog vast staan want ze staan te springen om van start te gaan.  Er rijd een gids voor en 1 achter en al snel moeten ze in actie komen. De honden zijn zo sterk en enthousiast dat ze over elkaar heen springen en 1 hond trekt zelfs zijn tuig stuk! 
Het is een prachtige rit. Er zijn eigenlijk alleen maar bomen, bomen, bomen maar met die sneeuw ziet het er prachtig uit. En zodra de honden rennen blaffen ze niet meer en is het stil.
Op de lunchplek gaat het een beetje mis, de honden trekken ons om, ik houdt ze niet al sta ik met mijn hele gewicht op de rem. Via de zijkant van een boom(pje) slaan we om, ik laat los, Koos op de zijkant maar met hulp van iemand lukt het om weer rechtop te komen maar zonder mij rennen de honden door 🙈 gelukkig hebben we dan nog de gids die ze weet te stoppen. Gelukkig is er geen filmpje van, maar de foto vooraf zegt genoeg. We lagen dubbel van het lachen allemaal. 😂😂

De rust is weer gekeerd en de mannen van de groep beginnen een vuurtje te maken voor de ketels water en binnen in de samitent wordt de soep gemaakt door een gids. De ander zorgt voor de honden. De soep smaakt goed en kunnen even bijkomen. Om half 5 zijn we weer terug en krijgen ook nu een husky rijbewijs 🙂

7 maart

Een dag om zelf te besteden. We doen lekker rustig aan en kijken of we al wat kunnen inpakken. Om half 12 doen we de skibroek aan en de wandelschoenen. Van de week tijdens onze korte wandeling liepen we langs de skipiste en boven zag het er magisch uit dus dachten we vandaag om een mooie wandeltocht naar boven te gaan maken. Daar zijn de dik besneeuwde bomen en aangevroren takken, het bevroren bos. Het is niet echt ver maar een hele klim, we krijgen het er warm van maar ja. Skibroek, ski jack, dikke handschoenen die wel uit kunnen en ook de muts gaat af. We komen steeds meer in de buurt en wat een beloning! Adembenemend..Zó mooi!

We zijn hier dicht bij de Russische grens, het is maar 20 kilometer en kunnen dus zo naar Rusland kijken. De uitkijktoren is bedekt met bevroren rijp, prachtig is het en met de strakblauwe lucht steekt hij mooi af. We staan ademloos om ons heen te kijken...

We wandelen de berg aan de andere kant af en die is aanzienlijk minder steil. Bij het huisje nemen we een chocolade melk met een rummetje, héérlijk. 
Morgen op tijd op want we vliegen om 11.00 uur en hebben een tussen landing in Ivalo.