Zeeland

Zonnemaire, 12 augustus  31°

In de middag arriveren we op camping Kristalmaire in Zonnemaire op Schouwen-Duiveland,  Zeeland. In het verleden hebben we 1x gekampeerd en 1x een midweek verbleven in Zeeland. Om de een of andere manier voelt het iets van ' om de hoek ' , een hoek die een beetje vergeten wordt of zo. Tenminste ... door ons.
Als we gesetteld zijn pakken we de fiets naar Brouwershaven voor een paar boodschappen en we kijken er wat rond.
Jacob Cats, de dichter, jurist en politicus is hier geboren. Het woonhuis staat vlakbij het stadhuis. Brouwershaven  heeft ook een klein overzichtelijk haventje, leuke straatjes en oude panden.

Oosterschelde 13 augustus  28°

We zijn geen snelle opstarters, alleen als het moet zijn we op tijd.
Het is een warme dag maar pakken de fiets voor wat kilometers naar Zierikzee en langs de Oosterschelde. We hebben de tijd aan ons zelf en stoppen regelmatig. Op een dijk, een van de vele hier, zitten we wat langer. We zien bruinvissen, een tandwalvis volgens de wetenschap maar ik vind hem op een dolfijn lijken. Hij is ook net zo groot als een dolfijn. Hij wil niet op de foto dus zien we alleen de rugvin. Óf ik ben steeds te laat 😂
Na 35 kilometer zijn we weer terug en gaat een koud drankje er wel in. Het blijft nog lang warm vanavond en doen een paar spelletjes.

Ouwerkerk 14 augustus 25°

Opnieuw een warme dag en besluiten naar het Watersnoodmuseum te gaan. Het kan op de fiets maar kiezen voor de auto.  Koos fietst op zijn gewone sportfiets en vond 35 km van gisteren even genoeg. Het is een indrukwekkend en interessant museum met het oude polygoon journaal en krantenknipsels maar ook persoonlijke verhalen. Aan de hand van beelden en foto's wordt getoond hoe de dijken weer gedicht werden door zogenaamde Caissons te plaatsen. Caissons zijn eigenlijk grote betonnen blokkendozen. Ze werden bedacht om als noodhaven te kunnen dienen bij de geallieerde invasie in Normandië maar deze werden gebruikt om de dijk te dichten. Deze Caissons doen nu dienst als museum. Er zijn er toentertijd 4 geplaatst en door alle vier wordt de ramp weergegeven maar ook hoe we nu met het klimaat omgaan en het niet vanzelfsprekend is dat het nooit meer kan gebeuren. Door de opwarming van de aarde kan het alle kanten op. Het is echt een aanrader als je in de buurt bent.

 Nog even een fotomoment bij de Zeeland brug voor we weer naar de camping gaan.

Haamstede 15 augustus  24°

Het is 'windstil' als we de fiets pakken naar Haamstede. Op het plein bij de kerk doen we eerst een terrasje aan. Koffie met versgebakken appeltaart voor mij en tosti met een Afligem 0,0 voor Koos. We hebben er prima gezeten en zijn klaar voor de wandeling.

De Zeepe Duinen bij de Kop van Schouwen is de volgende uitdaging. Ik weet niet hoe het komt maar voor wij eindelijk het beginpunt hebben gevonden zit er al bijna 2 kilometer op. Het gebeurd ons iedere keer weer!
Als we dan de rode paaltjes eindelijk gevonden hebben wandelen we door een afwisselend duin gebied.  Bossen, wilde paarden en open duingebied. Het is er stil en komen niemand tegen.

De wind steekt weer op als we terug fietsen maar gelukkig zitten er grote gedeeltes bij met wind in de rug. Als we weer terug zijn hebben we 32 kilometer gefietst en 7,5 km gewandeld.Tijd voor een koude douche en dito bier.

Zierikzee 16 augustus   21°

Het is een beetje raar weer, bewolkt en stevige wind en besluiten nog even te wachten met naar Zierikzee te gaan. We drinken koffie en na de middag boterham rijden we met de auto die kant op. Het is druk en parkeren wordt een dingetje maar bij de winkelboulevard van Zierikzee is nog plek zat én gratis 🙂
Zierikzee is oud en heeft veel oude gevels en monumenten. Op het grote plein is een soort ambachtenmarkt gespecialiseerd in handwerken. Veel wol, leer en ander organische stoffen. Even verder speelt een bandje op het terras van een uitbaterij, met andere woorden..het is gezellig druk.

We wandelen door smalle straatjes en zien een gedenksteen van de watersnoodramp en geeft aan hoe hoog het water is gekomen in die straat. Een ouder echtpaar ziet ons ernaar kijken en we raken aan de praat. Zij was 13 toen de dijken doorbraken maar woonde in Zonnemaire en daar had zij nog droge voeten. Toch werden ze geëvacueerd omdat het er aan alles ontbrak. Geen drinkwater, geen elektriciteit en eten. En achter de dijken dreven de kadavers van koeien, paarden en ander vee. Pas in november 1953 waren de dijken gesloten en kon eigenlijk pas worden begonnen met de echte wederopbouw. 

Bij de AH nog een boodschap voor we weer naar de camping gaan. Morgen breken we hier op en gaan dan naar Zeeuws-Vlaanderen.
Schouwen-Duiveland is ons goed bevallen, we hebben heerlijk gefietst. Het land is plat met hoge dijken, altijd wind al hebben wij het volgens de kenners getroffen, bijna windstil en hoge temperaturen 😎