Salla

Kusaamo-Salla 1 maart 2025

Weinig geslapen en nog steeds een beetje duf zitten we te wachten tot we kunnen boarden. Nog een half uurtje.
Het wordt steeds drukker en even na vijven lopen we richting de gate en moeten ruim 10 minuten taxiën voor we opstijgen. Het wordt langzaam licht maar kan niet ontdekken waar we over vliegen. Kijkend uit het raampje is het wit en bevroren maar ook veel bewolking, soms zo laag dat het lang duurt voor we eruit zijn bij de landing en eigenlijk al gelijk op de landingsbaan zijn. Flink remmen en gelukkig hebben ze de baan goed schoongemaakt. In de aankomsthal staat iemand namens de reisorganisatie en verteld waar we heen moeten. Het is nog een hele afstand van Kusaamo naar Salla. Onderweg hebben we een stop bij het wildernispark en krijgen een broodje en een warm drankje. Hier horen we het programma voor de aankomende week. We zijn snel ingecheckt in Sallantunturi Tuva en hebben huisje 37, een houten huisje met sauna, openhaard en veranda 😀
We ruimen de tassen uit en zitten nu heerlijk met een drankje en borrelplankje hahaha, wie doet je wat. Straks eten in het restaurant en dan zullen we er vroeg ingaan denk ik zo.

Salla 2 maart 2025

Ontbijten doen we in het restaurant we hebben half pension bijgeboekt, ontbijt en diner, heerlijk. Lunchen doen we tijdens de activiteiten.
Om kwart over 10 melden we ons bij de afgesproken plek en stappen in een klein busje voor een kort ritje naar het wildernispark want van daar uit zijn een aantal activiteiten die we deze week doen. Vandaag is dat langlaufen. We hebben in een ver verleden wel eens gelanglaufd maar dit was van een ander kaliber. Het sneeuwt en dat maakt het nog zwaarder. Eerst worden we per slee naar een plek gebracht, daar krijgen we de ski's. En dan is het buffelen door de sneeuw, geen loipes maar je eigen spoor maken over bevroren meren en door het bos. Het is prachtig totdat je omvalt… Je zakt tot je knieën of zelf verder diep de sneeuw in, nou en zie dan maar weer overeind te komen want je kan niet afzetten. We hebben deze week 1 vaste gids, Jarko en bij de activiteiten komt er 1 of 2 gidsen bij. Vandaag is zijn vrouw mee. Hij verteld onderweg over het landschap waar we zijn, wat je ziet en wat er voorkomt. Vlak voor een open stuk steekt er een stuk gewei uit de sneeuw en een stuk kadaver want een stukje verder ligt een poot. Het was een rendier. That's nature en voorlopig laten ze het liggen maar melden het wel. Op het open stuk stoppen we voor een warm drankje en een reep, straks gaan we lunchen. De lunch wordt bereidt door de gidsen boven open vuur in een Samihuisje. In het midden wordt flink gestookt, gietijzeren pannen op het vuur en terplekke wordt de soep gemaakt en water gekookt. Een gevulde soep, brood en warme drankjes met een koekje. Prima. Voor een bezoekje aan het toilet moet je naar buiten, daar staat een klein houten huisje met een droge pot. We kennen dat van onze vakantie naar Canada, ik denk dat Finland er wel een beetje mee te vergelijken is. Leefstijl en natuur komen wel overeen. Het vuurtje dooft vanzelf als we weer verder gaan. Langlaufend terug naar waar we begonnen zijn en dan zit er een tocht(je) op van bijna 3,5 km. En ik moet zeggen in deze omstandigheden een prestatie want de hele tocht sneeuw gehad en was het een soort cross country.
Als we weer in ons huisje zijn stoken we de sauna op en zakken effe lekker onderuit voor we zo weer naar het restaurant gaan. Morgen hebben we een dagje met de rendieren.

Salla 3 maart 2025

Beter geslapen dan de vorige nacht, aan het kussen moet ik altijd erg wennen.
Na het ontbijt hijsen we ons in de overall die we gekregen hebben op de dag van aankomst. Net als de laarzen en de handschoenen. Lekker warm allemaal hoewel het nu niet zo koud is. Vorige week hebben ze zelfs regen gehad, gelukkig hebben wij dan meer geluk met sneeuw en vriezende nachten en op de dag net aan onder nul. We melden ons opnieuw bij het ophaalpunt en zijn met vijf minuten in het Wildernispark waar de rendieren zijn. Raisa en haar man Arne zijn de eigenaren van de kudde en gaan dan ook mee. Voor we naar onze rendieren lopen krijgen we een paar instructies wat de doen als ze te langzaam gaan, of juist te hard en van de route af gaan. We krijgen allemaal onze eigen rendier met slee en moeten eerst een stukje lopen voor we in de slee stappen. Dan wordt het sein gegeven en gaan op weg. Het is heerlijk relaxed achter de komt van het rendier. We stoppen voor een drink moment van de dieren. Geen water maar eten sneeuw. Af en toe geef ik een tik met het touw op de kont zodat hij gaat rennen. Niet te hard maar een lekker drafje. Ik ben de eerste achter Raisa en ze kijkt veel om om de boel in de gaten te houden zidat er niet te veel afstand ontstaat. Ik vind het ontzettend leuk en in deze omgeving geeft het iets extra's. Bij de lunchstop moeten we eerst de rendieren voorzien van eten en lopen daarna het meer op om te gaan vissen, gat boren, een traditioneel hengeltje en wachten maar. Nog voor iedereen een gat had geboord had iemand al beet! Na een tijdje hield ik het voor gezien en liep terug, Koos bleef en zat te hopen op beet en ja hoor. Een klein baarsje, jammer genoeg te klein voor de lunch dus dan maar terug gooien. Raisa had de lunch klaar toen iedereen plaats nam in de Samihut, ze had iets met forel en groenten gemaakt en het was heerlijk. Warme bessensap en een traditioneel koekje voor we weer verder gaan. We koppelen ons rendier weer aan de slee, nemen plaats op de warme rendierhuid en komen weer in beweging. Het laatste stukje weer lopend het rendierpark in. We moeten nog even het gebouw in voor we weer naar het huisje gaan. We krijgen allemaal een aandenken en een rendier rijbewijs 🤩 met de naam van het rendier. Niet uit te spreken natuurlijk maar vertaald 'Verbijsterend' .
Morgen gaan we weer in actie met een sneeuwschoen wandeling. En de weersverwachting is dat er misschien een zonnetje doorkomt.

Foto’s 1 - 20 van 79 |

1 2 3 4 Volgende »