2026 Ponta Delgada, Madeira

Madeira 2 juni 2026

PR16, misschien zegt het jullie niets maar dit is een Levada wandeling. Levada’ s zijn irrigatie kanaaltjes door betonnen bakken en liggen kriskras over het eiland, zodat het water van hoger gelegen gebieden overal terecht komt voor landbouw.
De PR 16, Levada da Faja do Rodriques, een avontuurlijke wandeling door tunnels en een groene jungle van laurier bossen, zo staat hij beschreven in de boekjes. Tegenwoordig moet je reserveren, een tijdslot doorgeven en betalen met je creditcard en dat alles via een speciale app. Ze willen op deze manier de drukte een beetje voor zijn maar spontaan een wandelingetje maken kan hierdoor niet meer. Gelukkig gebruiken ze het geld voor het onderhoud.

Het is bewolkt, of beter gezegd laaghangende wolken waardoor het lijkt alsof het heel lichtjes miezert.  De wandeling ligt in het gebied van Sao Vicente en is dus op korte afstand van onze casa. We worden door Google Maps een weg opgestuurd die niet voor ons bedoeld is …. door het dorp Ginjas. Hellingen van misschien 15 % of meer en de breedte van 1,5 auto, dus passeren wordt bijna een circusact! Gelukkig komen we ongeschonden bij de parkeerplaats aan. 
De wandeling is bij elkaar een kleine 7 km en gaat in het begin over een breed pad. Je loopt de hele wandeling naast of op de levada die dan met beton tegels afgedekt is. Maar het merendeel loop je er naast. We lopen door bos van eucalyptus bomen, Japanse sikkelcipressen, meerdere soorten varens en begroeide rotsen met mossen. Als we aan de wandeling beginnen zijn de wolken opgetrokken en gaat het regenjasje uit. Later op de wandeling gaat hij vast en zeker weer aan!

We passeren een monumentale watertrap die bij een kleine elektriciteit centrale hoort.

De rotsachtige muur is 100 meter hoog en er zijn dunne watervalletjes  waar je langs loopt. Sommige zijn iets heftiger en krijg je een aantal waterstralen over je heen.

We bereiken de eerste tunnel en zien een man met een flink bebloed gezicht. De tunnels zijn smal, laag en uitgehouwen waardoor het geen gladde wand is. Het was een Nederlands stel en hebben een klein beetje hulp geboden. Geen zaklamp en de telefoon was leeg, dan kom je niet ver. Die gingen terug naar de auto en hoop voor ze dat het meevalt.
De tunnel is 40 meter lang dus bewapend met de zaklamp en kromgebogen het smalle pad door de tunnel. Het irrigatie kanaal naast je dus 1 misstap en je hebt een nat pak.

Als je buiten bent sluit een bijna 200 meter lange tunnel aan en na een korte derde tunnel krijg je links een waterval die in een poel uitmondt.

Nog een stukje verder moet je achter een waterval langs en kom je even later aan bij de laatste tunnel van deze wandeling. Deze tunnel slaan wij over, hij is een kilometer lang en het schijnt dat we nu al het mooie al gezien hebben. Het is geen rondwandeling dus weer dezelfde weg terug. Door de laaghangende bewolking komt af en toe de zon door en heb je mooi uitzicht op Sao Vicente. 

Als we weer terug zijn bij de auto eten we nog wat en rijden daarna door, over de gewone weg en niet door het dorp Ginjas naar Miradouro de Sao Cristovao. Een mooi uitzicht met terras dus doen we een drankje.

De temperatuur is goed en als dan ook nog de zon erdoor heen komt liggen we de rest van de middag aan het zwembad. Héérlijk, even afkoelen en genieten met een cocktail met zicht op ons appartement.